De opleiding journalistiek aan de AP Hogeschool in Antwerpen.

“Bijleren, dat is een kwestie van plantrekken”

Naam: Evi Maveau, Leeftijd: 30, Specialisatie: Print, Jaar afstuderen: 2012, Job: Bladmanager bij Woef
by Tom Vandenhove
by Tom Vandenhove

“Ik deed mijn stage bij P-Magazine, waar ik werd gevraagd over welk thema ik heel mijn leven zou kunnen schrijven. Die vraag kwam als een serieuze reality check. Ik interesseer me in zo veel dingen, maar was in niets gespecialiseerd. Dat ‘gebrek’ heeft me nog meer in de richting van honden geduwd. Ik had in die periode net zelf een hond genomen en begon me enorm te verdiepen in de wanpraktijken van het broodfokken. Plots was daar die specialisatie. En enkele maanden nadat ik afstudeerde zag ik een vacature bij Woef.

Woef is sinds 1964 het meest gelezen hondenmagazine in ons land. De vacature waarvoor ik solliciteerde was eigenlijk een kantoorjob. Enerzijds vreesde ik dat het eentonig zou zijn, maar anderzijds dacht ik meteen aan mijn interesse voor honden. De redactie heeft een vijftal vaste werknemers, wat ervoor zorgde dat ik meteen veel mocht doen. Ik ben gaandeweg ook journalistieke taken beginnen aannemen, omdat ik overal wel iets van mezelf kwijt kon.

Toen ging het heel snel: op een half jaar tijd was ik bladmanager. Zo coördineer ik de freelancers en doe ik hun eindredactie. We werken bijvoorbeeld met dierentartsen, die een enorme expertise hebben maar niet altijd even vlot schrijven. Verder vul ik de pagina’s, help ik mee aan de lay-out en schrijf ik ook nog steeds zelf stukken. Ik wil altijd bijleren en probeer me nooit te laten afschrikken. De basis InDesign van op school komt geregeld van pas, maar bijleren is ook een kwestie van plantrekken.

Journalistiek was niet mijn eerste studierichting. Ik deed eerst een jaar Verpleegkunde en haalde ook een diploma als milieu- en preventiemanager. Het schrijf- en researchwerk dat bij mijn eindwerk kwam kijken gaf de aanzet voor Journalistiek. Eerst was ik verlegen om mijn teksten door anderen te laten lezen, maar door mijn stagemogelijkheden aan AP is dat verdwenen. Ik schreef al vrij snel voor Vice en De Nieuwe Antwerpenaar. Ik wilde een zo breed mogelijk scala aan opdrachten, zodat ik met een uitgebreid portfolio kon solliciteren.”