De opleiding journalistiek aan de AP Hogeschool in Antwerpen.

De politieke snelcursus

Na drie dagen moesten we afscheid nemen van de stad die zijn bekendheid dankt aan zijn politiek belang. Straatsburg herbergt het Europese Parlement en de Raad van Europa. Op de laatste dag bezochten we de Raad van Europa. Dat bezoek bleek een aangename verrassing.

Council of Europe 1 (tekst)
Council of Europe 1 (tekst)

De stap uit het knusse hotelbed was op dag drie een wel zeer zware beproeving geworden. Na twee goed gevulde dagen (en nachten) zat bijna iedereen door zijn beste krachten heen. Mensen die zich twee uur geleden nog amuseerden in danscafé “The Living Room” zaten verdwaasd voor zich uit te staren bij het ontbijt. Een uurtje later reed onze chauffeur Dieter ons door het statige Straatsburg naar de Raad van Europa. De Raad van Europa zetelt in een veel minder modern gebouw dan het Europese Parlement achter de hoek. Het gebouw heeft al een paar renovaties achter de rug maar er zijn er nog meer aangekondigd om het gebouw helemaal af te werken.

Tijdens ons bezoek viel onze Italiaanse gids Giuseppe Zaffuto in de smaak bij iedereen. Zafutto was een intelligente en grappige gids die in heldere bewoordingen duidelijk maakte waar de Raad van Europa voor stond en wat de verschillen zijn met andere Europese instellingen. Het feit dat hij ons in het Nederlands verwelkomde en in Brugge heeft gestudeerd brak ook meteen het ijs. Ondanks het feit dat iedereen er door de vermoeidheid bijzat als een bende zombies, wist Zafutto toch de aandacht naar zich toe te trekken. Voor mij persoonlijk is het vooral door de aanwezigheid van Zaffuto dat het bezoek zo kon boeien.

Na het bezoek aan de Raad van Europa sprongen we terug op de bus. We pikten eerst de andere groep studenten op die het “Museum voor Schone Kunsten” hadden bezocht in Straatsburg. Daarna zette de bus koers naar Antwerpen. We kropen met onze vriendengroep terug in ons volgens mevrouw Vissers “vettig hoekske” en maakten ons klaar voor de trip van 7 uur. Na twee uur rijden ondervonden we even de gevolgen van de terreurdreiging. Enkele agenten verwezen alle voertuigen naar één rijvak om enkele voertuigen te inspecteren. Die controle zorgde voor file maar dat is eigenlijk pas de eerste keer dat we iets merkten van de terreurdreiging in Frankrijk. Die terreurdreiging was nochtans iets waar sommige medestudenten bevreesd voor waren, onterecht zo bleek. Om 19u kwamen we op het Theaterplein in Antwerpen. We konden thuis gaan recupereren van de zware trip en onze chauffeur Dieter kon zijn bus gaan opkuisen. Om 5u30 de volgende dag vertrok hij al terug naar Duitsland. En wij maar klagen over de vermoeidheid…